Geschiedenis
Vanaf kleins af aan heb ik altijd veel gesport. Net als de meeste kinderen moest ik eerst mijn zwemdiploma’s halen. Daarna begon ik met popballet, maar ontdekte al snel dat zo’n roze tu-tu niet echt bij mij in de smaak viel. Dan maar samen met mijn zusje Marieke op voetbal! En dat vonden we geweldig, maar wat bleek? Voetballers moesten ook in de herfst en de winter buiten spelen. Dat vonden we toch wat minder, waardoor onze voetbalcarrière vroegtijdig eindigde. En op dat moment kwam de tennisbal voor de eerste keer voorbij. Ik ging op tennis en speelde ook competitie. In groep 6 deed ik mee met een korfbaltoernooi, en dat vond ik zo leuk dat ik naast tennissen ben gaan korfballen. Bij SDO in Veldhoven.
Met de overgang naar de brugklas werd het wel een beetje druk zodat ik mijn tennisracket aan de wilgen hing, korfbal was mijn ding.
Kayleigh (nichtje) met de bal. Daar links van ben ik.
Hoe ben ik gaan rolstoeltennissen?
In januari 2005, ik was toen 13 jaar, ben ik gevallen tijdens een korfbaltraining. Kneusde mijn enkel en kreeg posttraumatische dystrofie. Een half jaar later raakten mijn benen verlamd. De oorzaak van deze aandoening is nog steeds onbekend. In revalidatiecentrum Blixembosch in Eindhoven begon ik met de revalidatie. Binnen de rolstoel sportgroep kon ik kennis maken met allerlei sporten, waaronder rolstoeltennis. Of het kwam omdat ik eerder getennist had weet ik niet, maar rolstoeltennis sprak me het meeste aan. Begon hiermee op verenigingsniveau te spelen bij Thadia in Sint-Michielsgestel. Sinds september 2006 train ik ook bij de KNLTB. Inmiddels train ik 5 keer per week bij de KNLTB en bij een privé trainer.
